Een van de redenen dat stembevrijding zo goed werkt, is dat je allerlei ervaringen opdoet. Misschien heb je mijn nieuwsbrief van vorige week gelezen, waarin ik vertel hoe een klant alsnog haar energie en frustratie kon uiten die er vroeger toen zij kind was niet mochten zijn.
Ze leerde om zich in te houden, om anderen niet tot last te zijn. Maar ook op dat gedrag kwamen oordelen, want te stil zijn vindt onze maatschappij ook onwenselijk. Aanvankelijk kwamen de oordelen van buitenaf (ouders, leerkrachten, klasgenoten), maar langzaamaan ook vanuit haarzelf. Ze had de oordelen van anderen geïnternaliseerd.
Ze raakte vast in een situatie waarin ze geen kant op kon. Ze had angst om zichzelf te uiten én om zichzelf in te houden.
Zingend door lagen heengaan
Toen ze zich veilig genoeg voelde om deze impasse te doorvoelen en tot expressie te brengen, ging ze door allerlei lagen heen. Van terugtrekken naar verdwijnen en naar verdriet en boosheid.
Met andere woorden: ze deed zingend allerlei ervaringen op. Uiteindelijk bracht het zingen haar bij een ervaring van vrijheid.
Ze ervaarde van binnenuit dat ze mag zijn wie ze is.
Waarom dit zoveel uitmaakt
We kunnen nog zo vaak bevestiging van buitenaf krijgen, maar als we niet van binnenuit ervaren dat we mogen zijn wie we zijn, dan werkt het niet.
We kunnen nog zoveel zelfhulpboeken lezen of affirmaties opzeggen, als we niet op eigen kracht tot de ontdekking komen dat we mogen zijn wie we zijn, dan werkt het niet.
Zingend leg je een pad aan
Het opdoen van zo’n ervaring van vrijheid betekent niet dat het patroon ineens weg is. Een patroon dat er jarenlang over gedaan heeft om zich beetje bij beetje in te slijpen, krijg je er niet zomaar uit.
Maar zo’n ervaring is wel een heel belangrijk keerpunt. Je systeem ervaart dat het mogelijk is om vrij te zijn. Dat het kan!
We kunnen ons gevangen voelen tussen onszelf inhouden en onszelf uiten – en tegelijk ligt daaronder altijd een andere werkelijkheid. De werkelijkheid dat je vrij bent en dat je niet hoeft te kiezen tussen stil zijn of jezelf laten horen. Tussen voor jezelf opkomen of de ander de vriend te houden.
De werkelijkheid is dat je de vrijheid hebt om te laten horen wat je vindt, wat het ook is. Wanneer je zingend bij die vrijheid aankomt dan ervaart je systeem: hé, er is ook een andere werkelijkheid!
En als je dat eenmaal hebt ervaren, dan weet je systeem makkelijker de weg terug. Je hebt zingend namelijk een pad aangelegd.
En hoe vaker je (zingend) die weg terug maakt, hoe breder dat pad wordt.