Misschien heb je, net als veel van de mensen die mij komen, last van een drang naar perfectionisme. Dat is mijzelf trouwens ook niet onbekend. Het kans soms zo dubbel voelen, want het verlangen om iets moois te creëren is in wezen iets volledig legitiems. Wanneer we ons verlangen hierin volgen dan kunnen we prachtige dingen neerzetten.
Het probleem is dat het verlangen om iets moois te maken zich met enige regelmaat in een vervormde vorm aandient. Wat bedoel ik hiermee? Dat het niet langer gaat over creëren, maar over controleren. Niet meer over volgen wat er door jou heen wil ontstaan, maar angst voor afwijzing.
Dan wordt het verlangen om iets moois te maken een drang om niets verkeerd te doen. Om geen steken te laten vallen. Om jezelf pas zichtbaar te maken wanneer alles klopt.
Het wordt perfectionisme. En dat werkt eigenlijk altijd tegenproductief, omdat we in deze modus geen ruimte geven aan wat er in vrijheid wil ontstaan.
De vraag is: hoe maak je in de praktijk onderscheid tussen de zuivere en de vervormde vorm van creatiedrang? Want het opmerken van je modus is een voorwaarde voor het kunnen kiezen. Voor het kunnen schakelen van controle naar creatie.
Het zuivere verlangen om te creëren opent, terwijl de vervorming vernauwt. Het eerste brengt ruimte, het tweede zet vast. Voel je het verschil?
De vervorming doet vaak subtiel zijn intrede en daarom is het goed om met enige regelmaat bij jezelf na te gaan vanuit welke energie je de dingen doet. Ervaar je plezier en flow of merk je prestatiedrang en vernauwing?
Een goede checkvraag kan ook zijn: ben ik echt aanwezig? En als je merkt dat je niet helemaal aanwezig bent, dan is het beste advies om te stoppen met wat je aan het doen bent. Om je zinnen te verzetten (niet letterlijk) en later verder te gaan.
Wat heeft dit nu te maken met stembevrijding?
Stembevrijdend zingen zou je kunnen zien als creëren optima forma. Je opent je mond en zingt wat er door je heen wilt stromen.
In mijn workshops en sessies zorg ik steeds weer voor de bedding waarin deze manier van zingen kan plaatsvinden: jou tot in je tenen laten ervaren dat zingen geen presteren is. Dat je niet perfect hoeft te zingen. Sterker nog, dat er geen goed of fout is. Dat het alleen om jouw eigen lied gaat.
Zoals een deelnemer omschreef:
“Wat ik fijn vind van Jolanda is dat ze me heeft laten ervaren dat het zingen nergens aan hoeft te voldoen. Het kan al ontstaan uit een zucht. Juist dan blijf je bij ‘dat wat is’ in jou.”
Wanneer je blijft bij ‘dat was is’ in jou, dan maak je ruimte voor wat er door jou heen wil stromen. Dan hoef je niet meer iets te bereiken, dan hoef je je ‘alleen maar’ open te stellen voor wat zich wil laten horen.
Dat klinkt magisch en dat is het eigenlijk ook wel. Zoals een andere deelnemer schreef:
“Bijzonder hoe, dankzij de juiste begeleiding, een groep onbekende mensen zo snel vertrouwd kan aanvoelen en uit de comfortzone durft te stappen.”
Wanneer het niet perfect hoeft, ontstaat vrijheid. Vrijheid om jezelf te zijn. Om jezelf te laten horen. En het toffe is: dan klinkt het altijd mooi.
Waar merk jij dat je blijft controleren terwijl er eigenlijk iets wil ontstaan? Als je dat niet alleen wilt uitzoeken maar wilt oefenen in een veilige bedding, dan is Zangkriebels misschien iets voor jou: een vier avonden stembevrijding . Kijk hier voor rmeer informatie.
Liever een dagworkshop of juist langer met een groep onderweg? Kijk dan eens bij de ervaringsdag Op je plek (met systemisch werk) of de jaargroep Dit ben ik. Mijn aanbod vind je onderaan deze mail. Weet je van harte welkom.