Mijn verlangen naar levendigheid
Mijn eerste kennismaking met stembevrijding kwam voort uit mijn verlangen om vreugde te uiten. Ik had een aantal zware jaren achter de rug, was daar weer uitgekomen en voelde mij dankbaar en gelukkig.
Tegelijk snakte ik naar levendigheid in mijzelf. Ongegeneerd mijn geluk van de daken zingen. Ik voelde hier namelijk een enorme blokkade. Een angst zelfs. Een verlammende angst.
Het gevoel komt nog het meest overeen met een verlamde in een rolstoel. Ik spoorde mijzelf aan om op te staan en te lopen, maar ik kon het niet. Althans, er was een diepe overtuiging in mij dat ik het niet kon.
Alles in mij doet ertoe
Ik leerde dat ik mijn angst serieus mag nemen. Dat ze ertoe doet. Evenals mijn verlangen naar levendigheid. Dat alles in mij ertoe doet. En dat het uiten daarvan mij brengt bij mijn heelheid.
Als ik mijzelf toesta om echt te voelen en te zingen wat er is, dan verliest mijn kritische stem aan kracht en volg ik de stroom die ontstaat. Dan kan ik zijn met wat er is en ervaar ik dat ik (al) goed ben.
Dit is wie ik ben
Dit besef is mijn anker geworden. Ik mag voelen wat ik voel. Sterker nog, ik wil voelen wat ik voel. Want hoewel soms vernuftig vervormd, is alles wat ik voel in wezen een verlangen naar levendigheid.
Er ligt namelijk een enorme vitaliteit opgeslagen in onze onderdrukte gevoelens. En wanneer we die gevoelens tot uiting brengen – van angst tot verdriet tot boosheid tot vreugde tot schaamte en tot noem maar op – dan begint het als vanzelf weer te stromen.
Dan weet ik: dit ben ik.
En dat gun ik jou ook van harte.
Ik ben getrouwd met de allerleukste man en heb drie geweldige kinderen. Ik woon in Utrecht Leidsche Rijn.
Ik ben opgeleid door Jan Kortie aan de tweejarige opleiding Ode an die Freude, van het Centrum voor Stembevrijding.
Daarnaast heb ik opleiding logopedie gevolgd. Samen met stembevrijder Klara Gerrits geef ik stembevrijding aan mensen die stotteren. Ook kan ik je helpen bij stem- en keelklachten.