Vorige week sloten Arja, Gayle en ik de tweede avond van de Online Proeverijaf met het nummer True Colors.
Het was jaren geleden dat ik dat nummer voor het laatst gehoord had. Ik dacht altijd dat het ging over jezelf laten zien. Maar toen ik daar zo op mijn yoga-matje lag, hoorde ik wat anders.
Cyndi Laper zingt:
I see your true colors shining trough.
Pas veel later in het nummer zingt ze:
So don’t be afraid to let them show.
Je ware kleuren schijnen dus al door. Daar hoef je helemaal niets voor te doen.
Je hoeft niets te worden
Natuurlijk is er voor ieder van ons ruimte om onze kleuren meer te laten zien. Maar je mag erop vertrouwen dat je ware kleuren al doorschijnen. Ook als je misschien denkt dat dat niet zo is.
En dat is eigenlijk precies waar stembevrijding over gaat. Over vertrouwen op wat er is. Over weten en ervaren dat dát genoeg is.
Mensen hebben weleens de indruk dat je bij stembevrijding uiteindelijk toch iets in jezelf moet forceren. Dat je jezelf ergens overheen moet zetten om met je eigen kleuren naar buiten te komen.
Maar niets is minder waar. Stembevrijding gaat juist steeds over klank geven aan wat er nu is. Precies zoals het nu is.
Aan de kriebels-in-je-buik. Aan het niet-weten-hoe. En gaandeweg als vanzelf steeds meer aan het dit-is-best-een-beetje-of-toch-wel-heel-erg-lekker.
Ruimte voor wat er al is
Wanneer je regelmatig klank geeft aan je eigen kleuren, ga je ze vaker opmerken. Je ziet ze vaker doorschijnen.
Niet omdat ze er eerst niet waren, maar omdat je er meer aandacht voor krijgt.
En dat is precies wat stembevrijding steeds weer laat zien:
dat je niet iets hoeft te worden, maar dat je mag herkennen wie je bent.
En jij?
Waar merk jij jouw eigen kleuren op? En wat zou er veranderen als je meer oog voor had? In mijn aanbod vind je verschillende manieren om je kleuren verder te verkennen.