Een paar weken geleden stelde ik in een nieuwsbrief de vraag of dat nou moet, ‘iedere keer dat voelen’. Die vraag leeft kennelijk onder lezers, want ik kreeg meerdere reacties.
Een deel van die reacties ging over slachtofferschap. Want als je jezelf iedere keer maar weer overgeeft aan je emoties, maak je jezelf dan niet ongewild tot slachtoffer?
Voelen zonder bedding kan je overspoelen
Terechte vraag. Ik denk dat iedereen ergens wel een aversie heeft tegen mensen die ongebreideld hun emoties uiten. We denken dan snel: daar schiet je toch niets mee op? Of stel jezelf niet zo aan.
En ergens is dat ook helemaal waar.
Want het uiten van je emoties is zeker niet altijd constructief of helend. Voor het uiten van emoties is het van cruciaal belang dat er een gedegen bedding is waarin je ontvangen wordt. Als er geen bedding is, dan verdrink je in je emoties. Dan kun je erin verdwijnen en/of ligt het op de loer dat je jezelf slachtoffer gaat voelen.
Wat bedoel ik met ‘bedding’?
Een bedding is een persoon die je draagt. Figuurlijk. Die zorgt voor een veilige omgeving waarin jij je welkom voelt met alles wat er is.
Als je bij mij voor een sessie komt, dan ben ik je bedding. Ik ontvang jou in je zingen. In je emoties. In je kwetsbaarheid.
Ik zorg ervoor dat je geen slachtoffer wordt van je eigen situatie en emoties. Ik laat je voelen dat het er allebei mag én kan zijn: zowel je emotie als het besef dat je het aankan. Ik laat je ervaren dat je niet verdwijnt in je emotie.
Aanwezig blijven terwijl je voelt
Hoe vaker je jouw emoties doorvoelt en tot uiting brengt, hoe meer je ervaart dat het nodig is. Een gevoel dient zich nu eenmaal aan omdát het gevoeld wil worden. En dat hoeft lang niet altijd dramatisch te zijn.
Hoe meer je leert om je gevoel in een veilige omgeving te uiten, hoe meer je ervaart dat je gevoel niet meer overweldigend is en dat je het ook zelf kunt dragen.
Tijdens mijn workshops doe ik vaak een klein rondje waarin je (vrijblijvend) mag delen hoe je erbij zit. Een deelnemer gaf laatst aan dat ze verdrietig was. Die ochtend had ze haar ouders op het vliegtuig gezet en zou hen een tijdlang niet zien. Ze woonden in het buitenland.
Tijdens de oefeningen had ze ruimte gevoeld om uiting te geven aan haar verdriet. En zo had het verdriet zelf ook ruimte gekregen. Tijdens de deelronde aan het einde zei ze: ik voel verdriet én rust.
Zo groeit je draagkracht
Dat is precies wat er gebeurt als je je gedragen voelt tijdens het uiten van je emoties. Dan kan het er allebei zijn: de emotie en het gevoel van geborgenheid.
Andere voorbeelden die ik meemaak in mijn praktijk zijn dat mensen tegelijk onrust en stevigheid ervaren. Of tegelijk angst en veiligheid.
Als je je emotie in een veilige bedding uit dan kun je ervaren dat je jezelf draagt. En hoe vaker je dit doet, hoe sterker je draagkracht wordt.
Wil jij ook je draagkracht versterken?
Als je wilt ervaren hoe het is om je emoties te uiten zonder erin te verdwijnen, nodig ik je uit om dat samen met mij te doen in een traject.
Een traject bestaat uit zeven individuele live-sessies van een uur, op maat gemaakte oefeningen en tussentijdse ondersteuning via Signal/Whatsapp.
Heb je interesse? Neem dan contact met mij op voor een vrijblijvende kennismaking.