Mijn dochter zit op rijles. Afgelopen zaterdag reden we over een grote rotonde. ‘Ik vind die rotondes best lastig’, zei ze. Dat snap ik wel, het duurde bij mij ook even voordat ik dat onder de knie had.
‘Je instructeur zit naast je’, zei ik. ‘En je mag weten dat hij altijd kan en zal ingrijpen als dat nodig is. Dus je zou eens kunnen kijken of je de volgende keer zo’n rotonde op kunt rijden terwijl je jezelf eraan toegeeft dat je het spannend vindt.
Eén ding tegelijk
Overleg dan van tevoren even met je instructeur welk ene ding je wilt leren. Bijvoorbeeld goed kijken welke rijbaan je neemt. En communiceer dat ook nog even voordat je de rotonde oprijdt.
Dan hoef jij je dus alleen maar bezig te houden met dat ene ding. En jezelf toestaan om dát te leren. In de wetenschap dus dat je instructeur het overneemt als het fout gaat.’
Voor leren is veiligheid nodig
Ik vond het eerlijk gezegd wel een mooi advies van mezelf. En ik bedacht me dat dit eigenlijk precies is wat we met stembevrijding doen. Veel mensen die bij mij komen vinden het heel spannend om geluid te geven. Aanvankelijk blokkeren ze vaak, omdat ze denken dat ze van alles onder controle moeten houden.
Maar je hoeft je eigenlijk alleen maar te focussen op één ding, in de wetenschap dat de stembevrijder jou draagt. En dan kun je echt leren. Want voor leren is veiligheid nodig.
Je hoeft het niet alleen te doen
Een voorbeeld. Gister startte ik een traject met een nieuwe klant klant. Ze vond het behoorlijk spannend om te gaan zingen. ‘Want hoe doe ik dat dan, wanneer moet ik beginnen, wat verwacht je van me?’ Ik nodigde haar uit voor een korte meditatie om even te landen. Contact maken wat er nu is, en daar bij blijven.
‘Je hoeft helemaal niets te doen, alleen dit: waarnemen wat er nú in jou gebeurt. Op een inademing mag je nog wat dieper naar dat gevoel toe, en op een uitademing laat je meekomen wat je ervaart. Je laat als het ware dat gevoel zelf op een zucht naar buiten komen. Doe dat maar een paar keer. Verder hoef je helemaal niets te doen. En ik ben bij je, we doen het samen.’
Dan ontvouwt jouw lied zich
Ze begon te zuchten en na een tijdje ook langzaam wat klank toe te voegen. Twee minuten later stond ze te zingen. Geen serenade, maar dat is ook helemaal niet nodig. Het gaat er steeds weer om dat je trouw blijft aan wat er in dit moment wil komen. En als je daar van moment tot moment bij blijft, in de wetenschap dat de stembevrijder jou draagt, dan ontvouwt jouw lied zich als vanzelf.
Misschien is dit ook iets voor jou. Lijkt het je fijn om vrijblijvend kennis te maken? Beantwoord dat deze e-mail, dan plannen we een online kennismaking in.